Bentuk Gigi dan Strategi Pemakanan Mamalia

Gigi ialah sebahagian daripada sistem pemakanan mamalia. kegigian merangkumi bilangan, jenis, bentuk dan susunan gigi dalam rahang. Ahli zoologi boleh menggunakan ciri-ciri ini sebagai salah satu petunjuk tentang makanan yang lazim diproses oleh sesuatu spesies.

Gigi sebagai alat pemprosesan makanan

Banyak mamalia mempunyai beberapa jenis gigi, termasuk gigi kacip, taring, geraham kecil dan geraham besar, tetapi bilangan serta bentuknya berbeza antara kumpulan. Gigi kacip boleh menggigit atau memotong, taring boleh mencengkam atau menusuk, manakala gigi pipi, iaitu geraham kecil dan geraham besar, menjalankan banyak kerja menghiris, menghancur atau mengisar makanan.

Pemakan tumbuhan dan permukaan pengisar

Banyak mamalia yang makanan utamanya terdiri daripada tumbuhan mempunyai gigi pipi yang luas dengan rabung atau permukaan yang sesuai untuk menghancurkan dan mengisar bahan tumbuhan. Namun terdapat variasi besar. Arnab mempunyai gigi kacip yang terus tumbuh dan digunakan untuk memotong bahan tumbuhan, manakala banyak ruminan seperti lembu tidak mempunyai gigi kacip atas pada bahagian hadapan rahang. Jadi istilah herbivor tidak bermaksud semua spesies berkongsi set gigi yang sama.

Pemakan daging dan tepi penghiris

Dalam banyak mamalia pemangsa, gigi yang tajam membantu mencengkam dan memotong tisu. Anggota order Carnivora seperti kucing dan anjing mempunyai pasangan gigi pipi tertentu yang membentuk permukaan penghiris khas yang dikenali sebagai gigi karnasial. Pada Carnivora, pasangan utama ini ialah geraham kecil keempat atas dan geraham besar pertama bawah pada setiap sisi. Walau bagaimanapun, tidak semua mamalia yang makan daging mempunyai kegigian yang serupa, dan tidak semua anggota Carnivora makan daging secara eksklusif.

Pemakan pelbagai makanan dan gigi serba guna

Banyak mamalia omnivor yang bersifat generalis mempunyai gigi pipi yang kurang khusus berbanding pemakan tumbuhan atau pemangsa yang sangat khusus. Bonjol yang lebih membulat pada permukaan geraham boleh membantu menghancur dan mengisar pelbagai jenis makanan. Corak ini berguna sebagai petunjuk, tetapi diet sebenar perlu dinilai bersama bukti lain seperti pemerhatian pemakanan, analisis najis, haus mikro pada gigi atau isotop stabil, bergantung pada spesies dan soalan kajian.

Bagaimana kita mengetahui hal ini?