Penyejukan Melalui Penyejatan

Kulit yang basah boleh terasa lebih sejuk apabila air menyejat. Kesan ini berlaku kerana molekul dalam cecair tidak semuanya mempunyai tenaga yang sama. Molekul yang berjaya meninggalkan permukaan membawa tenaga ke fasa wap, lalu mengubah purata tenaga molekul yang masih berada dalam cecair.

Molekul mempunyai taburan tenaga

Pada suhu tertentu, molekul cecair mempunyai pelbagai nilai tenaga kinetik. Sebahagian molekul berhampiran permukaan mempunyai tenaga yang mencukupi untuk mengatasi tarikan antara molekul dan memasuki fasa gas. Penyejatan berlaku pada permukaan dan tidak memerlukan seluruh cecair mencapai takat didih.

Pengewapan memerlukan tenaga

Peralihan daripada cecair kepada wap memerlukan tenaga untuk mengatasi interaksi antara molekul. Jika tenaga itu diambil daripada cecair dan persekitaran berhampiran, sistem boleh menjadi lebih sejuk. Sebab itu peluh paling berkesan menyejukkan badan apabila air benar-benar menyejat, bukan sekadar kekal sebagai titisan pada kulit.

Kelembapan mempengaruhi kadar penyejatan

Udara yang sudah mengandungi banyak wap air mengurangkan kadar bersih penyejatan air berbanding dengan udara yang lebih kering pada keadaan lain yang sama. Aliran udara pula boleh membawa wap air menjauhi permukaan dan mengekalkan perbezaan kepekatan wap, lalu mempercepat penyejatan. Oleh itu, keberkesanan penyejukan melalui penyejatan bergantung pada keadaan persekitaran.

Penyejukan melalui penyejatan mempunyai had

Penyejatan tidak boleh dianggap sebagai sumber kesejukan tanpa pemindahan tenaga. Tenaga dipindahkan semasa proses perubahan fasa. Dalam sistem sebenar, suhu akhir dipengaruhi oleh pemindahan haba daripada persekitaran, kelembapan, aliran udara, luas permukaan dan sifat cecair. Cecair yang berbeza juga mempunyai kemeruapan dan entalpi pengewapan yang berbeza.

Bagaimana kita mengetahui hal ini?