Penaikan Air Laut Dalam dan Produktiviti Pesisir

Air laut di pesisir tidak bergerak semata-mata mengikut arah angin yang kelihatan. Apabila angin bertiup sepanjang pantai, putaran Bumi dan geseran antara angin dengan permukaan laut boleh mengalihkan lapisan air permukaan menjauhi pantai. Air dari lapisan lebih dalam kemudian naik untuk menggantikan air yang telah dialihkan. Proses ini dikenali sebagai penaikan air laut dalam atau upwelling.

Mengapa air dari bawah naik

Dalam sistem pesisir yang sesuai, tegasan angin memacu pengangkutan bersih air permukaan ke luar pesisir. Apabila pengangkutan air permukaan berlaku ke arah luar pesisir, air dari lapisan bawah bergerak naik untuk menggantikannya sebagai sebahagian daripada peredaran laut. Teori Ekman memberikan model asas untuk menerangkan bagaimana angin dan putaran Bumi menghasilkan pengangkutan ini.

Air yang naik biasanya lebih sejuk daripada air permukaan dan boleh membawa nitrat, fosfat serta nutrien lain yang telah terkumpul pada kedalaman. Apabila nutrien ini sampai ke zon yang menerima cahaya, fitoplankton mempunyai lebih banyak bahan mentah untuk pertumbuhan. Sebab itu banyak kawasan penaikan air mempunyai produktiviti biologi yang tinggi dan menyokong sumber perikanan yang besar.

Keadaan sebenar lebih rumit daripada model mudah

Tidak semua angin pesisir menghasilkan penaikan air yang sama. Arah garis pantai, hemisfera, kekuatan dan tempoh angin, bentuk dasar laut, pusaran, perbezaan aras laut dan arus geostrofik turut mempengaruhi tindak balas. Oleh itu, pengangkutan Ekman berguna sebagai model asas tetapi bukan gambaran lengkap bagi setiap sistem pesisir.

Bagaimana kita mengetahui hal ini?