Mengapa Eksperimen Memerlukan Kumpulan Kawalan?

Andaikan seorang pesakit demam diberi ubat baharu, dan tiga hari kemudian dia sembuh. Kelihatan seperti bukti kukuh ubat itu berkesan. Tetapi kebanyakan demam biasa pun sembuh sendiri dalam masa yang sama, dengan atau tanpa ubat. Tanpa cara untuk tahu apa yang akan berlaku sekiranya pesakit itu tidak diberi ubat, mustahil untuk memastikan sama ada pemulihannya disebabkan oleh ubat, atau disebabkan badannya memang akan pulih dengan sendirinya.

Kumpulan kawalan: bandingan yang mendedahkan sebab sebenar

Penyelesaiannya ialah membahagikan peserta kajian kepada dua kumpulan yang dibuat setanding mungkin dari segi faktor lain yang penting (umur, tahap kesihatan, persekitaran) — satu kumpulan menerima rawatan yang diuji, satu lagi (kumpulan kawalan) tidak menerimanya, atau menerima rawatan biasa/plasebo sebagai perbandingan. Kerana kedua-dua kumpulan dibuat setanding dalam faktor-faktor lain yang penting, sebarang perbezaan hasil antara mereka memberikan bukti bahawa rawatan itu mungkin menyebabkan perubahan tersebut, bukan faktor lain yang kebetulan berbeza.

Salah satu contoh sejarah paling terkenal ialah eksperimen ahli perubatan James Lind pada tahun 1747. Skurbut (kekurangan vitamin C) merupakan antara penyakit paling berbahaya yang menjejaskan pelaut British dalam pelayaran jarak jauh pada zaman itu. Lind memilih 12 pelaut di atas kapal HMS Salisbury yang semuanya mengalami skurbut pada tahap yang hampir sama, membahagikan mereka kepada 6 pasangan, dan memberi setiap pasangan rawatan berlainan yang dipercayai pada masa itu (cuka, air laut, eliksir vitriol, dan lain-lain). Hanya satu pasangan diberi oren dan lemon.

Bagaimana kita mengetahui hal ini?