Istilah utama: menguap·Sebutan: me-ngu-ap·Bahasa Inggeris: yawning
Sains belum mempunyai satu jawapan muktamad tentang sebab kita menguap. Penjelasan lama bahawa menguap menambah oksigen telah ditolak oleh eksperimen, dan hipotesis yang kini dikaji ialah menguap membantu mengawal suhu otak dan keadaan jaga.
Setiap orang pernah menguap, dan banyak haiwan lain juga menguap, namun ahli sains masih belum bersetuju tentang tujuannya. Ketika kita menguap, mulut terbuka luas, rahang meregang dan nafas ditarik dalam selama beberapa saat. Refleks ini dipanggil menguap. Perkara yang kita ketahui dengan pasti ialah hal yang bukan puncanya, selain beberapa penjelasan yang masih diuji.
Nota Istilahmenguap: Refleks yang melibatkan tarikan nafas yang dalam dengan mulut terbuka luas, diikuti hembusan perlahan, sering berlaku ketika mengantuk, bosan atau baru bangun tidur.
Nota Istilahmenguap: Refleks yang melibatkan tarikan nafas yang dalam dengan mulut terbuka luas, diikuti hembusan perlahan, sering berlaku ketika mengantuk, bosan atau baru bangun tidur.
Bukan kerana kekurangan oksigen
Penjelasan yang paling lama dan paling popular ialah kita menguap untuk menambah oksigen dalam darah atau membuang karbon dioksida yang berlebihan. Penjelasan itu diuji secara langsung pada tahun 1987. Subjek yang menghirup udara yang kaya dengan oksigen, atau udara yang kaya dengan karbon dioksida, tidak menguap lebih banyak atau lebih sedikit daripada subjek yang menghirup udara biasa. Menguap juga tidak bertambah apabila subjek bersenam, walaupun keperluan oksigen badan meningkat. Oleh itu, penjelasan oksigen tidak disokong oleh bukti.
Menguap lazimnya bukan petunjuk bahawa otak kekurangan oksigen. Eksperimen pada tahun 1987 mendapati perubahan oksigen dan karbon dioksida dalam udara yang dihirup tidak mengubah kekerapan menguap dalam keadaan yang diuji.
Menguap lazimnya bukan petunjuk bahawa otak kekurangan oksigen. Eksperimen pada tahun 1987 mendapati perubahan oksigen dan karbon dioksida dalam udara yang dihirup tidak mengubah kekerapan menguap dalam keadaan yang diuji.
Hipotesis yang dikaji kini
Satu hipotesis ialah menguap membantu menyejukkan otak. Regangan rahang dan tarikan nafas yang dalam boleh meningkatkan aliran darah dan memasukkan udara yang lebih sejuk, lalu menurunkan suhu otak sedikit. Sebahagian kajian mendapati orang menguap lebih kerap apabila suhu persekitaran hampir dengan suhu yang selesa dan kurang kerap apabila sangat panas atau sangat sejuk, yang selaras dengan hipotesis itu. Hipotesis lain mengaitkan menguap dengan peralihan keadaan jaga; oleh sebab itu, orang menguap sebelum tidur dan selepas bangun. Tiada satu pun daripada hipotesis ini yang dipersetujui sepenuhnya.
← Leret untuk lihat rajah penuh →
Tiga penjelasan telah dicadangkan untuk menguap. Satu daripadanya, iaitu kekurangan oksigen, telah ditolak oleh eksperimen, manakala dua yang lain masih dikaji. Rajah ini ialah ringkasan skematik, bukan hasil pengukuran.
Tidak semua keadaan samaMenguap juga boleh berjangkit. Melihat, mendengar atau memikirkan orang lain menguap boleh mencetuskan menguap, dan ini berlaku pada manusia serta beberapa haiwan seperti cimpanzi dan anjing. Kanak-kanak kecil biasanya belum menunjukkan menguap berjangkit sehingga umur kira-kira empat atau lima tahun. Sama ada ia berkait dengan empati atau mekanisme lain masih dibahaskan.
Tidak semua keadaan samaMenguap juga boleh berjangkit. Melihat, mendengar atau memikirkan orang lain menguap boleh mencetuskan menguap, dan ini berlaku pada manusia serta beberapa haiwan seperti cimpanzi dan anjing. Kanak-kanak kecil biasanya belum menunjukkan menguap berjangkit sehingga umur kira-kira empat atau lima tahun. Sama ada ia berkait dengan empati atau mekanisme lain masih dibahaskan.
Bagaimana kita mengetahui hal ini?
Uji KefahamanSoalan 1 daripada 3
Apakah penjelasan lama tentang menguap yang tidak disokong oleh eksperimen?